Strona główna | Tajemnice radosne | Tajemnice światła | Tajemnice bolesne | Tajemnice chwalebne

 

Część II Tajemnice światła
odmawiaj w czwartek

Rozważania Biblijne | ks. Stefan Wielgomas

W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen

Więrzę w Boga Ojca Ojcze nasz Zdrowaś Maryjo Chwała Ojcu

 

I - Chrzest Pana Jezusa w Jordanie.
cwj

         Jordan. rzeka jak każda inna. Jej nurt był spokojny, choć nad jej wodami przemawiał niespokojny Jan. Czuł, że tajemnica jest blisko. Tajemnica Baranka Bożego, dla którego stał się tylko głosem wołającym na pustyni.
         Przyszedł. Nosi na sobie imię Jezus, a w sercu głębokie doświadczenie swojego dzieciństwa i lat młodzieńczych. Długiego okresu "postępów w mądrości, w latach i w łasce". Przychodzi pokorny, by prosić ostatniego Proroka Starego Testamentu o chrzest. Chrzest, który jest uznaniem swojej ludzkiej słabości, wejściem na drogę pokuty i jednocześnie otwarciem się na to, co ześle Bóg.
         Modli się. zanurza. woda spływa po Jego ciele. Ludzkie serce Jezusa napełnia się mocą Ducha Świętego. Niebo się otwiera i padają słowa Ojcowskiej miłości i prawdy: "Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie".

 

 

 

 
II - Objawienie Pana Jezusa na weselu w Kanie.
wkg

         Kana Galilejska. W ciepłym powietrzu rozpływa się muzyka. Słychać radosne rozmowy. Jezus też tam jest. Popatrz, siedzi teraz za stołem przy uczcie weselnej. Przygląda się gospodarzom. To skromni ludzie. Nie posiadają wiele, ale mają siebie. Pochylili się nad swoją miłością, jak pochylają się rodzice nad dzieckiem. Nie widzą, że do ich drzwi puka brak, że w pucharach gości weselnych zadomowiła się pustka.
         Co robić, jak zaradzić tej trudnej sytuacji? Ludzie rozkładają bezradnie ręce. lecz nie Ona - Maryja. Nie liczy na siebie i swoją zaradność, ale zwraca się do swego Syna słowami zawierającymi ukrytą prośbę: "Nie mają już wina".
"Niewiasto, czyż to moja lub Twoja sprawa? Moja godzina jeszcze nie nadeszła!"
         Maryja nie zniechęca się odmową. Czuje narastającą w Nim gotowość i mówi do sług: "Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie". I wtedy "Jego godzina" nadchodzi. Jezus sprawia cud, przemienia wodę w obfitość szlachetnego wina - symbol boskiego nadmiaru, który włada nim i szuka drogi do ludzkich serc.
         Słudzy stoją zdziwieni, gospodarze zaskoczeni, uczniowie. uwierzyli. Matka nie musiała. Ona tą wiarą żyłą jak chlebem powszednim.

 

 
   
 
III - Głoszenie Królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia.
gkb

         W królestwo człowieka, królestwo rzeczy, królestwo ziemskich mocy i wydarzeń wkracza Chrystus. Po Palestyńskiej ziemi idzie Słowo Ojca, które jest Drogą, Prawdą i Życiem. Z Jego nauczania bije Moc Boża, która zdumiewa słuchaczy i zatrważa ich. Jezusowe słowa wywołują wstrząs, odbierają umysłowi poczucie pewności, a sercu spokój. Nie można ich słuchać, a potem spokojnie odejść swoją drogą.
         "Bliskie jest Królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię". To znaczy: odmieńcie kierunek swych myśli. Przenieście je z materialnych rzeczy na Boga. Zawierzcie siebie Temu, który mnie posłał. Przypatrzcie się moim czynom: nie przyszedłem na ten świat, aby go potępić, lecz zbawić. Poprzez przebaczenie i uświęcenie chcę wszystko uczynić nowe. Uwierz w to, a wtedy nadejdzie królestwo Boże.
         A jednak odeszli.Nie uwierzyli. Widzieli w Nim tylko człowieka - Syna cieśli.

mp3 ...posłuchaj
 
 
IV - Przemienienie na Górze Tabor.
pgt

          Utrudzeni i spoceni wyszli na górę. Mieli się z Nim modlić, ale. zasnęli. Jezus czuwa nad ich niespokojnym snem. Nad ich wiarą, która jest delikatna jak skrzydła motyla. Zatapia się w obecność Ojca. w tajemnicę swego powołania.
         "A oto dwóch mężów rozmawiało z Nim. Byli to Mojżesz i Eliasz"(Łk. 9,30). Rozmawiali o Jego śmierci, która ma nastąpić w Jerozolimie. Mówi o niej Mojżesz, który doświadczył na sobie daremności swego wysiłku, kiedy chciał wyrwać naród z niewoli jego serca. Mówi o niej i Eliasz, który musiał walczyć duchem i mieczem z szatańską ciemnością. Dwaj świadkowie tego, co przeciwstawiało się Bogu, w ponad tysiącletniej historii narodu wybranego.
         To wielkie dziedzictwo zatwardziałości i zaślepienia człowieka zostaje przez nich włożone na barki Zbawiciela. On ma wszystko doprowadzić do końca. Na krzyż.
         Budzą się Apostołowie. Widzą swego Mistrza w blasku chwały. Piotrowi wyrywa się spontaniczne: "Dobrze, że tu jesteśmy."
         Potem zjawia się obłok. Odzywa się głos Boga. Uczniów ogarnia lęk. "Kiedy podnieśli oczy, ujrzeli samego tylko Jezusa". Przemienienie się skończyło. Ziemia znowu jest mroczna. Jezus idzie dalej swoją drogą ku Jerozolimie.

 
 
V - Ustanowienie Eucharystii.
ue

         Wieczór. Jezus z Dwunastoma. Stół przygotowany w izbie na górze. Rozpoczyna się Ostatnia Wieczerza. Długo czekał na tę chwilę. "Gorąco pragnąłem spożyć tę Paschę z wami, zanim będę cierpiał. Albowiem powiadam wam: Już jej spożywać nie będę, aż się spełni w królestwie Bożym" (Łk 22,15n). Całą swoją Miłość i wszystkie swoje pragnienia zamknie na zawsze w Eucharystii.
         Bierze chleb, błogosławi, łamie, a to, co podaje uczniom, to nie są już jedynie kawałki niekwaszonego paschalnego chleba. "Bierzcie i jedzcie. To jest Ciało moje, które za was będzie wydane".
         Przed nimi na stole - baranek paschalny. W ich rękach Eucharystyczne ciało Jezusa. Po raz pierwszy spożywają Baranka, który gładzi grzechy świata.
         Potem Jezus bierze kielich. Błogosławi i podaje uczniom mówiąc: "Pijcie z niego wszyscy. Ten kielich to Nowe Przymierze we Krwi mojej, która za was będzie wylana". Oto wielka tajemnica naszej wiary.
          "Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich".

 

 

 

Pod Twoją obronę

 

Strona główna | Tajemnice radosne | Tajemnice światła | Tajemnice bolesne | Tajemnice chwalebne